Tag: Επικαιρότητα

Στην εορταστική εκδήλωση για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, που οργανώθηκε στην Παλαιά Φώκαια, έδρα του γηροκομείου μας, την Εστία Κωνσταντινουπόλεως εκπροσώπησε ο κ. Κεσκινογλου, ο οποίος κατέθεσε στεφάνι στην μνήμη των πεσόντων ηρώων.

Αθήνα, 9 Νοεμβρίου 2023

 

Προς τον Πρόεδρο και Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου Εστίας Κωνσταντινουπόλεως

 

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε και αξιότιμα Μέλη,

 

Έχοντας κλείσει ο κύκλος της εγκόσμιας ζωής της αγαπημένης μου μητέρας Κωνσταντινιάς Καμινάρη,  θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά και να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για την φιλοξενία της στο γηροκομείο σας, για την φροντίδα και αγάπη που της προσφέρατε κατά την διαμονή της .

Ήταν επιθυμία της μητέρας μου τα τελευταία χρόνια της να τα ζήσει στην Εστία, στο περιβάλλον που αγάπησε, έχοντας βιώσει η ίδια ως εθελόντρια επί μια 30ετία το ενδιαφέρον, την θαλπωρή και την αγάπη που βίωναν οι φιλοξενούμενοι.

Παρακαλώ να μεταφέρετε τις ευχαριστίες και τα συγχαρητήρια μου στις νοσηλεύτριες του γηροκομείου που με ιδιαίτερο ζήλο, συναίσθηση καθήκοντος αλλά κυρίως με αγάπη προσέφεραν τις υπηρεσίες τους, δίνοντας ακούραστα και εγκάρδια την φροντίδα τους.

Εύχομαι να έχετε πάντα την δύναμη να συνεχίζετε να επιτελείτε την σπουδαία αποστολή σας ως καλοί Σαμαρείτες προς τους γέροντες συνανθρώπους μας.

 

Με εκτίμηση

Παναγιώτα Καμινάρη

 

ΕΙΔΙΚΗ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΣΤΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εστίας Κωνσταντινουπόλεως ενημερώνει:

Στο Φ.Ε.Κ. Νο: 1524 (Τεύχος Δεύτερο) της 4 Μαΐου 2017 δημοσιεύθηκε απόφαση της Αναπληρώτριας Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την Πιστοποίηση και την Ανανέωση Πιστοποίησης της Εστίας Κων/λεως ως Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, φορέα παροχής υπηρεσιών Δευτεροβάθμιας Κοινωνικής Φροντίδας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Εδώ και δυο μήνες ξεκινήσαμε μια νέα ομάδα στο Γηροκομείο μας. Είναι η ομάδα Παραμυθιού. Μαζευόμαστε κάθε Δευτέρα και χανόμαστε σε κόσμους μαγικούς. Αφήνουμε τη φαντασία ελεύθερη, να παίξει, να χαρεί, να αυτοσχεδιάσει.

 

Στόχος μας, να δημιουργήσουμε το δικό μας παραμύθι, την δική μας ιστορία, την ιστορία της ομάδας μας. Αφουγκραζόμενοι τις εμπειρίες μας από την μια μεριά και με πολύ μεγάλο σεβασμό στα όνειρα και τα ιδανικά μας δημιουργούμε τις γέφυρες μεταξύ μας. Γέφυρες μοιράσματος και επικοινωνίας. Μιας επικοινωνίας που βασίζεται στην συνύπαρξη της διαφορετικότητας καθενός από εμάς. Γιατί για εμάς, στην Εστία Κων/πόλεως συνύπαρξη και διαφορετικότητα βαδίζουν χέρι – χέρι. Είναι οι δύο όψεις του νομίσματος. Το διαφορετικό είναι που κάνει το μαζί να έχει νόημα. Δίνοντας χώρο στο διαφορετικό, το μαζί αναπτύσσεται και ανθίζει, εξελίσσεται. Και όλο αυτό γίνεται μέσα από το παραμύθι.

 

Γιατί το παραμύθι ? Μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί. Τι είναι αυτό που κάνει το παραμύθι τόσο σημαντικό στην όλη ιστορία ? Θα σας παραθέσω κάποιες σκόρπιες σκέψεις από την ομάδα της Ψυχοκοινωνικής Υπηρεσίας μας. Αυτό που μας κάνει εντύπωση στην καθημερινότητά μας με τους ενοίκους του Γηροκομείου μας είναι η αντίθεση που βιώνουμε ζώντας μαζί τους.

 

Μια σύγκρουση αυτού που φαίνεται και αυτού που φανταζόμαστε και γνωρίζουμε πολλές φορές για τον καθένα από αυτούς. Βλέπουμε ανθρώπους να αρκούνται πολλές φορές σε μια σταθερή και μονότονη καθημερινότητα.

 

Φανταζόμαστε, τους ίδιους ανθρώπους να ζουν, να δημιουργούν, να ονειρεύονται, να επιθυμούν, να διεκδικούν, να επιτυγχάνουν, να αποτυγχάνουν. Αυτή ήταν η ζωή τους για πολλά χρόνια τώρα. Για λόγους φυσικούς που σχετίζονται με τα χρόνια, αυτή η δράση τους σταμάτησε. Αυτό είναι σκληρό και αναπόφευκτο μαζί. Η δράση σταμάτησε, τα συναισθήματα όμως ? Όλα αυτά που τόσο καιρό τους συντρόφευαν, τί απέγιναν άραγε ? Χάθηκαν κι αυτά μαζί με τα χρόνια τους ? Και αν δεν χάθηκαν, τί να έχουν απογίνει ? Πόσο βαθιά να είναι καταχωνιασμένα ? Πόσο λύπη, μαρασμό και μοναξιά μπορεί να μας φέρνει μια τέτοια σκέψη….μια σκέψη πεσιμιστική…

 

Εμείς στην Εστία Κων/πόλεως πιστεύουμε !!! Πιστεύουμε πως μαζί με τους ενοίκους μας και με σεβασμό στην διαφορετικότητά τους, θα τα καταφέρουμε. Τα πρωινά της Δευτέρας, αφήνουμε την φαντασία μας ελεύθερη. Εμάς τους ίδιους είναι που αφήνουμε ελεύθερους. Ελεύθερους να ονειρευτούμε, να αυτοσχεδιάσουμε, να παίξουμε, να χαρούμε. Γιατί, όσο ζούμε μας αξίζει η χαρά, το παιγνίδι. Άλλωστε, η χαρά και το παιγνίδι είναι η ίδια η ζωή.

 

Δεν είμαστε σίγουροι, αν στο τέλος καταφέρουμε να φτιάξουμε την δική μας ιστορία, το δικό μας παραμύθι. Δεν είμαστε σίγουροι για το πώς θα εξελιχθεί αυτή η ομάδα. Ίσως αυτό να μην έχει και τόσο μεγάλη σημασία…

 

Ίσως το πιο σημαντικό να έχει ήδη γίνει…

 

Εμείς στην Εστία Κων/πόλεως, πιστεύουμε στο ξύπνημα, στο ζωντάνεμα ξεχασμένων αισθήσεων των ενοίκων μας.

 

Πιστεύουμε στο Παραμύθι. Γιατί, για να υπάρξει παραμύθι…χρειάζεται να το πιστέψεις !!!

 

Μιχαηλίδης Κώστας
ψυχοθεραπευτής

Σε συνέχεια των ψυχοκοινωνικών δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα στο Γηροκομείο από το 2006 είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε όχι μόνο την διάθεση μας για την διεύρυνση αυτών αλλά και την μέχρι τώρα προσπάθεια μας.

 

Στην πολυπληθή ομάδα τραγουδιού, στην ζωηρή ομάδα παιχνιδιού, στην θεραπευτική ομάδα της νοητικής ενδυνάμωσης για ασθενείς με άνοια και υγιείς ηλικιωμένους, προστέθηκαν η ομάδα παραμυθιού και η ομάδα επικαιρότητας.

 

Οι δύο τελευταίες ομάδες ξεκίνησαν με 3-4 μέλη τον Οκτώβριο του 2010 και σήμερα αγγίζουν τα 12, ποσοστό επιτυχίας που περιμέναμε με αγωνία. Στις νέες αυτές δραστηριότητες οι ένοικοι έχουν τη δυνατότητα να εξασκούν τη δημιουργικότητα τους, την ικανότητα τους να φτιάχνουν κάτι καινούριο δηλαδή και όχι να μένουν παθητικοί και αδρανείς στα εξωτερικά ερεθίσματα.

 

Στόχος μας  είναι η ολιστική κινητοποίηση τους, μία κινητοποίηση που θα τους σηκώσει από τα κρεβάτια, θα τους ενώσει, θα τους δώσει τη δυνατότητα να φανταστούν, να πλάσουν, να σκεφτούν, να διαφωνήσουν και να ζήσουν.

 

Τέλος, συνεχίζεται η συνεργασία μας με το Gestalt Foundation και στο πλαίσιο αυτό ψυχοθεραπευτές  εκπαιδεύονται και πραγματοποιούν πρακτική άσκηση στο γραφείο Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης. Επιπλέον, εμπιστευτήκαμε τις εναλλακτικές θεραπείες και ξεκινήσαμε συνεργασία με το Ινστιτούτο Έρευνας και Ρεφλεξολογίας. Έτσι μας επισκέπτεται μία επαγγελματίας Ρεφλεξολόγος που εφαρμόζει θεραπείες σε εβδομαδιαία απογευματινή βάση.

Ο αριθμός των ενοίκων που απολαμβάνουν τις θεραπείες αυτές αυξάνεται συνεχώς.

 

Η Ηλικιακή διάκριση ορίζεται ως ένα σύνολο αντιλήψεων και κοινωνικών συμπεριφορών που στηρίζεται στη αρνητική πλευρά της γήρανσης.  Οι ηλικιωμένοι θεωρούνται απόμαχοι της ζωής, άτομα ευαίσθητα και εξαρτημένα, συχνά δύστροπα που αποτελούν βάρος για την οικονομία του κράτους τόσο σε επίπεδο δημογραφικό όσο και κοινωνικό. Με άλλα λόγια, η ηλικίωση αποτελεί μια φυσική διαδικασία που αποδυναμώνει τα μέλη μιας κοινωνίας, τα καθιστά ανίκανα να προσφέρουν  ( συνταξιοδότηση ) και τα περιορίζει σε μια παθητική στάση ζωής που συνίσταται σε ποικίλες κοινωνικο-οικονομικές επιβαρύνσεις για τις νεότερες και πιο ενεργές κοινωνικές ομάδες.

 

Οι εκπρόσωποι της παραπάνω ηλικιακής ομάδας που αποτελούν θύματα της διάκρισης αυτής συχνά εγκλωβίζονται στους βιολογικές αλλαγές που τους συμβαίνουν  και αποδέχονται τις παραπάνω κοινωνικές νόρμες με σοβαρές συνέπειες στην ψυχολογική τους υγεία και στην κοινωνική τους υπόσταση.  Με αυτό τον τρόπο οι νέοι απαξιώνουν τους μεγαλύτερους και οι μεγαλύτεροι δεν εμπιστεύονται τους νέους, γεγονός που καθιστά τους ανθρώπους  διαφορετικών ηλικιών ανήμπορους να δεχτούν την ηλικίωση που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της διαδικασίας της  ζωής.  Συνεπώς, η απόσταση των γενεών μεταξύ τους και έλλειψη διαγενεακής διάδρασης μόνο αρνητικές συνέπειες μπορεί να επιφέρει σε ένα κοινωνικό σύνολο που τα μέλη του είναι διαφορετικών ηλικιών.

 

Απορροφημένος κανείς από τις αρνητικά χρωματισμένες και κοινωνικά επιβεβλημένες θέσεις και αντιλήψεις για τους εκπροσώπους της τρίτης και τέταρτης ηλικίας φαίνεται να ξεχνά τη σημασία της προσφοράς όταν προέρχεται από μια ηλικιακή ομάδα που αριθμεί χρόνια, εμπειρία και  σοφία στους ώμους της.

 

Η επικοινωνιακή σχέση που δύναται να δημιουργηθεί ανάμεσα σε εκπροσώπους διαφορετικών γενεών έρχεται να αποθαρρύνει και να ανατρέψει αρνητικές αντιλήψεις και ηλικιακές διακρίσεις όπως οι παραπάνω. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς την σχέση που διαμορφώνεται μεταξύ των παιδιών και των γονιών μας και πόσο χρήσιμη παραμένει στην σημερινή Ελληνική κοινωνία. Παιδιά που μεγαλώνουν με τη βοήθεια ανθρώπων που μεγάλωσαν εμάς τους ίδιους και που όταν μεγαλώσουν λίγο ακόμα θα θεωρηθούν αρκετά μεγάλοι για όποια κοινωνική δραστηριότητα και συμμετοχή.

 

Το Γηροκομείο « Εστία Κωνσταντινουπόλεως»  ενθαρρύνει  και υποστηρίζει την  διαγενεακή διάδραση στο πλαίσιο της καθημερινότητας του, εξυμνώντας την σημασία της αλληλεπίδρασης της γιαγιάς και του παππού με τον μικρό μαθητή, τη νεαρή φοιτήτρια και τον νέο επαγγελματία. Με αυτή την πεποίθηση ξεκίνησε ένας κύκλος ψυχοκοινωνικών -διαγενεακών δραστηριοτήτων που έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο στο Γηροκομείο μας. Νεαροί κομμωτές από το ΙΕΚ Βάρης μας επισκέφθηκαν και επιμελήθηκαν τις κομμώσεις ενοίκων του Γηροκομείου. Οι κομμωτές επέδειξαν απόλυτο επαγγελματισμό και ευελιξία στις απαιτήσεις των ‘ηλικιωμένων πελατών’ τους και  οι ένοικοι εμπιστεύτηκαν τις δεξιότητες και τις φρέσκιες ιδέες των νέων επαγγελματιών. Στη συνέχεια και ακριβώς στην ίδια ατμόσφαιρα το Μουσικό Εργαστήρι « Έκφρασις» και οι μικροί μουσικοί και τραγουδιστές παρουσίασαν μια μουσική παράσταση  που διασκέδασε τόσο μικρούς όσο και μεγάλους, τόσο νέους όσο και γηραιότερους, όλους ανεξαιρέτως, ακριβώς όπως αρμόζει σε μια κοινωνία χωρίς ηλικιακούς περιορισμούς.

 

Καρβουνοπούλου Ευθυμία, M.A.
Γεροντολογική Ψυχολόγος
Διευθύντρια Γηροκομείου

Μια φορά την εβδομάδα, κάθε Δευτέρα πρωί, ο δρόμος μου με οδηγεί στην Εστία Κωνσταντινουπόλεως. Ανοίγω την πόρτα και ακούω: «Καλώς το κορίτσι μας, καλημέρα!». Ένας όμορφος τρόπος να αρχίσει η εβδομάδα μου…

 

Εκεί ο δρόμος οδήγησε και άλλους ανθρώπους, τους οποίους κάθε φορά χαίρομαι να συναντάω. Είναι άνθρωποι διαφορετικοί που τους ενώνει ένα τουλάχιστον κοινό σημείο, είναι άνθρωποι που «ξεριζώθηκαν» δύο φορές στη ζωή τους για να καταλήξουν να ζουν όλοι μαζί εδώ. Όσο τους γνωρίζω τόσο τους θαυμάζω για αυτά που έζησαν, για αυτά που ζουν και κυρίως για αυτό που ο καθένας και η καθεμία τους είναι. Ο καθένας κουβαλάει την ιστορία του, τις αναμνήσεις του, τα βιώματά του, που άλλοτε τους βαραίνουν και άλλοτε τα αναπολούν γλυκά. Η συμβίωσή τους δεν είναι εύκολη. Δεν διάλεξαν τους ανθρώπους που θα ζήσουν μαζί. Υπάρχουν εντάσεις και διαφωνίες κατά τις οποίες ο καθένας ξεδιπλώνει την ιδιαιτερότητά του. Και άραγε τι πιο φυσιολογικό από αυτό; Παράλληλα, έχει ο ένας τον άλλον, να μοιραστούν παρόμοιες εμπειρίες, ανησυχίες, φόβους.

 

Πριν από ένα περίπου χρόνο στα πλαίσια της άσκησής μου στη σχολή ψυχοθεραπείας όπου φοιτώ μου προτάθηκε να συνεργαστώ με το γηροκομείο. Δέχτηκα χωρίς πολλούς ενδοιασμούς. Στην αρχή μου φαινόταν δύσκολο και αναρωτιόμουν πώς θα βρω σημεία επαφής με ανθρώπους που καλά-καλά δεν ήξερα αν ήθελαν να βρούμε σημεία επαφής. Όσο περνάει ο καιρός όμως βλέπω πως αρκεί μια κουβέντα καθημερινή, ένα άγγιγμα στον ώμο, ένα βλέμμα κατανόησης για να συναντηθώ μαζί τους. Και σιγά-σιγά νιώθω ότι με εμπιστεύονται περισσότερο, ότι η παρουσία μου εκεί είναι σημαντική για εκείνους όσο και για μένα.

 

Παρασκευή Τράμπα
Ψυχολόγος

 

 

Καθώς το προσδόκιμο ζωής ολοένα και αυξάνεται (OPCS, 1993), η σύγχρονη Γεροντολογία μας καλεί να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας την διαδικασία της γήρανσης –ηλικίωσης και τις πολλαπλές αλλαγές και ανάγκες που προκύπτουν. Η συνταξιοδότηση, η κοινωνική απομόνωση, η συναισθηματική, σωματική, βιολογική ηλικίωση καθώς και η νοητική έκπτωση, αποτελούν πιθανώς μερικές από τις αλλαγές που συνοδεύουν το άτομο στη φυσική μετάβαση από τη Μέση, στην Τρίτη και Τέταρτη ηλικία. Οι ερευνητές υποστηρίζουν πως το ταξίδι αυτό όσο και αν είναι άμεσα συνυφασμένο με τη ανθρώπινη γήρανση συχνά εμπεριέχει προσωπικές, σύνθετες διαδικασίες που εμποδίζουν ή προωθούν την ομαλή προσαρμογή στην μετάβαση μεταξύ των ηλικιών.

 

 

Στην προσπάθεια να αποκωδικοποιηθούν οι ηλικιο-εξαρτώμενες αλλαγές στην προσωπικότητα του ατόμου, ο Peck (1968) συνέθεσε τη Θεωρία των Σταδίων, κατά την οποία το άτομο στην ηλικιακή μετάβαση βιώνει τρεις κρίσεις( στάδια). Η πρώτη καλεί το άτομο να αποδεσμευτεί από την επαγγελματική του ταυτότητα ( συνταξιοδότηση), η δεύτερη ζητά την συμφιλίωση των όποιων βιολογικών αλλαγών με τις ψυχικές ( υγεία – ψυχική κατάσταση) και η τρίτη στοχεύει σε μία πνευματική ισορροπία κατά την οποία ο ηλικιωμένος επιτυγχάνει την αποδοχή του επικείμενου θανάτου.

 

 

Στο παραπάνω μοντέλο εξέλιξης της ανθρώπινης προσωπικότητας, το άτομο εμφανίζεται να παραμένει ανεπηρέαστο από την αυστηρά διαμορφωμένη κοινωνική δομή της οποίας η λειτουργία στηρίζεται σε νεότερες ηλικιακές ομάδες και συχνά «αποδεσμεύει» τους ηλικιωμένους. Στη θεωρία της αποδέσμευσης το άτομο καθώς εισέρχεται στην Τρίτη Ηλικία αρχίζει να χάνει τους κοινωνικούς ρόλους που κατείχε, αποκόπτεται από τον κοινωνικό κορμό και αποσύρεται ( Cumming και Ηenry, 1961), γεγονός που επιβάλλεται από το κοινωνικό σύστημα και ενθαρρύνει τη λειτουργία του.

 

 

Η ενεργή ηλικίωση ήρθε λίγο αργότερα χρονικά ως απάντηση στην αποδέσμευση, υποστηρίζοντας πως η Τρίτη Ηλικία οφείλει να αποτελεί συνέχιση του τρόπου ζωής που έχει επιλέξει το άτομο σε νεώτερες ηλικίες και το ίδιο το άτομο καλείται να εμπλέκεται ενεργά στη ζωή για όσο περισσότερο μπορεί (Bond et al, 1993).

 

 

Η σημερινή θέση σχετικά με τις ηλικιο- και κοινωνικο- εξαρτώμενες αλλαγές στην διαδικασία της ηλικίωσης του ατόμου είναι πιο ευέλικτη (Παγοροπούλου, 2006). Οι, αρχικά, αντιμαχόμενες, θεωρίες της αποδέσμευσης και της ενεργής ζωής, συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται. Το άτομο βιώνει πρωταρχικά τη μετάβαση στην Ηλικία ολιστικά (π.χ.: σώμα, υγεία, εαυτός, οικογένεια, κοινωνία) σαν προσωπική, μοναδική εμπειρία και ιδανικά προσαρμόζει την μετέπειτα ζωή του στις νέες ανάγκες του, διαμορφώνοντας την δική του πραγματικότητα.  Αυτή η πραγματικότητα οφείλει να αποτελεί σημείο αναφοράς και δράσης για τις μονάδες φροντίδας που απευθύνουν τις υπηρεσίες τους σε άτομα Τρίτης και Τέταρτης Ηλικίας.

 

 

Το Γραφείο Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης του Γηροκομείου « Εστία Κωνσταντινουπόλεως» λειτουργεί από το 2006 και στελεχώνεται από δύο επαγγελματίες ψυχικής υγείας με ειδικεύσεις στην Γεροντολογία και την Ψυχοθεραπεία αντίστοιχα. Πρωταρχικός σκοπός του Γραφείου είναι να προσφέρει τις υπηρεσίες του χωρίς να παρεμβαίνει επιθετικά στην καθημερινότητα των ενοίκων του Γηροκομείου και να αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ολιστικής φροντίδας και της διεπιστημονικής προσέγγισης που η « Εστία Κωνσταντινουπόλεως» επιτυγχάνει.

 

 

Οι δραστηριότητες του Γραφείου στοχεύουν στην ατομική και στην ομαδική μέριμνα. Η θεραπευτική προσέγγιση που ακολουθείται αποσκοπεί τόσο στην ψυχαγωγία όσο και στην αισθητηριακή, συναισθηματική και νοητική ενδυνάμωση.
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Γραφείου πραγματοποιούνται ομάδες ζωγραφικής                (θεραπείες τέχνης) , κατασκευών, μουσικής, μνήμης, αναμνήσεων, προσανατολισμού στην επικαιρότητα, ελεύθερης συζήτησης και εκδρομές που με σκοπό την κινητοποίηση, την αίσθηση συνοχής, την αισθητηριακή άσκηση ( ακοή- όραση- αφή), την γνωστική διέγερση, επιτυγχάνουν μια συνεχή ενεργοποίηση παράλληλη στην ηλικίωση. Οι παραπάνω παρεμβάσεις αποτελούν και μια ευκαιρία έμμεσης κοινωνικοποίησης που προωθεί την προσαρμογή στην κοινή, ομαδική ζωή.

 

 

Οι ένοικοι του Γηροκομείου συμμετέχουν εκούσια στις παραπάνω ομάδες και οι δραστηριότητες ενισχύονται, αποσύρονται ή αναδιοργανώνονται σύμφωνα με τα ενδιαφέροντα των συμμετεχόντων.

 

 

Γηροκομείο « Εστία Κωνσταντινουπόλεως»
Γραφείο Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης
Ευθυμία Καρβουνοπούλου, M.A.